kv B.E.P.

Zaterdag 5 juni. Een mooie zomerdag, we konden allemaal zien dat het zomer was want Nils had zijn winterjas niet aan en ze korte broek wel aan! Die dag kon mooier en minder mooi aflopen. Want de wedstrijd BEP C1 tegen ALO C1 was alles bepalend voor ons. Want als we op de laatste speeldag naar de stand kijken ziet die er zo uit: Stand gespeeld punten

Bep 5 8

Alo 5 7

Meervogels 5 4

Rohda 5 1

Zo als jullie kunnen zien waren Rohda en Meervogels geen kandidaten meer voor het kampioenschap. Een beetje jammer =P. Het ging dus tussen de twee concurrenten Bep C1 en ALO C1. Na een goede reeks wedstrijden met veel doelpunten (14-12 en 11-2 van Meervogels gewonnen en 13-7 van Rohda) gingen we met alle zelfvertrouwen van de wereld de laatste wedstrijd tegemoet. We vergeten even het 9-4 verlies tegen Alo uit. Donderdag hadden we de laatste training voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Niemand was zenuwachtig……. We trainen vooral op situaties waar we later veel aan hadden. Toen was het zaterdag. De dag dat we moesten winnen of gelijkspelen om door te gaan naar het NK. Eerst het veld aanleggen, inschieten warm lopen, een banaan eten ( die Anique voor ons had meegenomen ) en dan de bespreking. In de bespreking word niet erg veel gezegd. We wisten wat we moesten doen. En gingen vol goede moed het veld op. Wachten op de scheids die even rustig aan deed. Bij sommige spelers ( en toeschouwers ) liepen de zenuwen op. Daar kwam de scheids aangerend. Hij floot in en we kwamen met zijn allen nog even bij elkaar. Allemaal een high 5 en beginnen maar. De vakken waren zoals gewoonlijk. Aanval : Youp, Pascal, Lynn en Tessa. Verdediging : Kai, Jeroen, Sanne en Anique. Het fluitje klokt nu echt en we begonnen. Net als normaal begonnen we met een doelpunt uit de eerste aanval, een mooie doorloopbal van Youp. Heel goed van Youp! De bal kwam in de verdediging en die aanval van Alo had geen schijn van kans tegen onze ge-wel-di-ge verdediging. Maar je kan wel zo goed verdedigen maar een hele wedstrijd de nul houden lukt niet en we wilden het wel spannend houden voor het publiek. Maar een goed begin kan geen kwaad en door een doorbraak van Tessa kan Youp zijn taakje doen en gooit zijn strafworp er goed in. 2-0 alweer. Zoals we net al zeiden kan je niet de nul houden en Alo schoot er 1 in van afstand. Niet zo erg. We stonden toch nog 1 puntje voor. Sanne vond dit niet genoeg en kreeg een strafworp en gooide hem er in. 3-1. We dachten aan het warme weer en de mooie zon en opeens stond het 3-3. Even een klein dipje voor Bep. Het word zelfs nog erger…… 3-4. Jeroen zette zijn snelheid in, de heer was ergens achtergebleven bij de Noppes. Maar toen….. de heer van Kai lette goed op en nam over…… Voor Jeroen was het geen moeite om er overheen te gooien naar Kai. De bal vloog door de lucht. De heer van Jeroen was inmiddels weer aangekomen op het bepveld ( met veel leuk speelgoed en nieuwe kleren ) zag dat Kai vrijstond en sprintte er heen. Kai dacht bij zichzelf er is geen uitweg ik moet scoren, en na drie keer proberen in de wedstrijd ( dan tellen we de wedstrijd van Rohda NIET mee ) lukte het Kai eindelijk. Hij scoorde. Helemaal blij wisselden we weer van vak. 4-4. In de verdediging was Alo eventjes in vorm gekomen en scoorde 2 keer… 4-6. RUST Wat een rotstand om de rust in te gaan. Eenmaal in de bespreekkamer was de sfeer niet helemaal op en top. Maar Tim zei niet veel in tegendeel tot Nils. Die ons goede hoop en moed in sprak. Dit waren zijn woorden : we staan nog 2 punten achter, ze zijn heus niet beter het kan nog! Tim klaarde op en liep bijna juichend de bespreekkamer uit. Eenmaal opgesteld gingen we er weer vol tegen aan. We waren helaas onze spirit nog even kwijt want Alo wist nog een doelpunt te maken. 4-7. Sommige supporters dachten dat we het niet gingen halen. Maar………. Anique zette haar al haar woede, teleurstelling en alle andere emoties om in een afstandschot en scoorde die! 5-7. Banaan. De Alo supporters wist niet wat hun overkwam. Nog maar 2 puntjes voor. De moed kwam weer terug. Zeker nadat Youp zijn vrije bal erin schoot. 6-7. Met in ons achterhoofd dat we nog 10 minuten te spelen hadden en bij een gelijkspel kampioen waren gingen we door. Iedereen had weer de energie en moed om te winnen terwijl Alo meer en meer verzwakte. Goed voor ons. Youp zag nog een keer het licht en legde zijn strafworp er weer in. 7-7 gelijk. Dit zou betekenen dat we kampioen waren. Maar de langste en spannendste 6 minuten ooit hielen dat tegen. Want we kregen nog een doelpunt tegen. 7-8, nog even terug komen op de training van Tim. 3 situaties : 1e = 1 punt voor, zo lang mogelijk spelen en de juiste kansen nemen. 2e = gelijk, net als de eerste zo lang mogelijk spelen maar wel scoren. 3e = 1 punt achter, snel neerzetten, juiste mensen op de goede plekken. We wisten was onze taak was. Uiteraard hadden we geoefend en dat kwam nu goed van pas. Want al deze oefeningen sloegen er op dat we nog maar een paar minuutjes te spelen hadden. Wij hadden er nog 5. De derde situatie was nu aan bod. De bal was nog niet het vak binnen en het stond al meteen goed. Er kon geschoten worden. Schieten , schieten , schieten. Het gaatje werd niet gevonden. Maar…….. na een paar schoten hadden we binding. Opeens kwam daar speedy gonzalez aan Reesen. Ze kreeg de bal. Nadat de bal al op de grond lag tegen benen aan kwam en door de lucht vloog klonk het fluitje. Strafworp…….. dit is wel de spannendste strafworp in dit seizoen van de C1. Uiteraard stond Sanne klaar om hem te nemen. Haar hart ging tekeer. Ze schoot hem koelbloedig erin! De overwinning was nabij. Wissel 8-8 . Kai zijn heer viel over een zandkorrel en kreeg een vrije bal. Hij dacht de man te zijn. Gooide de bal naar binnen, wou een doorloopbal maken maar daar was zandkorrel nummer 2. Nog een vrije bal. Kai en Jeroen spraken af wat ze gingen doen en dit pakte goed uit, er kwam geen doelpunt en zelfs geen kans want Jeroen pakte de bal. Bal naar de aanval. 2e situatie. Gelijkspel met nog een minuut te spelen. Juiste kansen nemen. Dit was Tessa even vergeten en dacht een mooie blauw-wit bal te maken met Youp alleen dacht Youp daar anders over en stond gewoon te afvangen. Geen punt voor Tessa, dan geeft de tegenstander hem wel aan. Ze schoot, helemaal mis maar wel een strafworp mee. Wat is nou een betere kans voor een strafworp. Met in ons achterhoofd dat Youp er al 2 in had liggen was de overwinning voor ons ( we vergeten even Bep C1 – KZ C1 vorig jaar, 12-12 strafworp voor Youp we vertellen maar niet wat er toen gebeurde ) maar gelukkig leert Youp van zijn fouten en schiet zijn strafworp er net als Sanne koelbloedig in. De wedstrijd was nog niet afgelopen of Youp hing al bij Nils om zijn nek. De bal was toch in de verdediging en daar stond Youp niet in. Dus wat maakt het uit. Het fluitje klonk en we wisten het allemaal. 9-8 gewonnen = KAMPIOEN !!!!!!!!!!!!!!!!! net als gewoonlijk : bloemen, toespraak, taart en feest. Coaches bedankt voor dit geweldige seizoen we hebben veel geleerd. Tik’m aan. Je kan zien dat we veel beter zijn geworden en ook beter spelen als team dan aan het begin van het seizoen. Toeschouwers bedankt voor de topaanmoediging en we hopen dat we dat nog 1 keer kunnen meemaken op het NK natuurlijk. Lisa, Max, Jessie en Chelsea en alle andere reserves die bij ons gezeten hebben bedankt!!!!!!!.

Groetjes Kai en Tessa